سیستم اژکتور بنزینی1

علت پيدايش سيستم هاي انژگتوري اين بود :

1. كاهش مصرف سوخت بدليل وجود سيستم كنترل مصرف

2.افزايش عمر موتوربه دليل كاهش قطعات مكانيكي

3.كاهش ارتفاع موتوربه دليل حذف كاربراتور

4.قدرت شتاب گيري بالا بدليل اينكه سوخت بصورت اتميزه در پشت سوپاپ ورودي آماده است وهمچنين

 اوانس به موقع ودقيق باعث بالا رفتن قدرتشتاب گيري

5.قابليت استارت بهتر در هواي سرد به دليل تزريق سوخت با توجه به درجه حرارت موتور

6.خام سوزي كمتر درسيستم به دليل اندازه گيري دقيق سوخت با توجه به شرايط موتور

7.توزيع به اندازه سوخت بين سيلندر ها

با داشتن مزاياي بيشتر نسبت به نوع كاربراتوري ونداشتن عيب هاي اين سيستم  ِ انژگتور سريعا رشد يافت

 ومورد استفاده قرار گرفت

اما تفاوت اساسي سيستم انژگتور با سيستم كاربراتوري در سيستم سوخت رساني ودسته سيم و وجود

 سنسورهاي براي رساندن اطلاعات به ECU است

ECU: فرمانده وتصميم گيرنده اصلي در اين مجموعه ميباشد كه واحد كنترل كننده الكترونيكي مي باشد

سنسورها :يا حسگرها به قطعاتي گفته ميشود كه شرايط كاركرد موتور رابه ECU ارسال ميكنند  

 عملگرها :يا فرمانبرها به قطعاتي گفته ميشوند كه هر كدام با توجه به وظيفه خود در زمان مودر نظر از

ECU فرمان دريافت نموده و وظيفه خود را در جهت كمك به موتور انجام مي دهند   

بطور كلي سيستم هاي انژگتوري به سه دسته تقسيم مي گردنند : 

1.سيستم انژگتوري پاشش تك نقطه اي (SPEI)مانند  دوو ريسر

2.سيتم انژگتوري پاشش چند نقطه اي (MPFI)كه درتقريبا در تمام  خودرو هاي استفاده شده است 

3.سيستم انژگتوري پاشش مستقيم بنزيني (GDI)                                               

 

 

  

ادامه نوشته

تصاویر متحرک موتور اتومبیل

ادامه نوشته

مکانیک خودرو،تارخچه اتومبیل

رشته مکانیک خودرو یا اتومکانیک بعنوان مادر کلیه رشته‌های منشعب از مهندسی مکانیک شناخته می‌شود زیرا مهندسی مکانیک با صنعت خودرو آغاز گردید و مکانیزمها و تکنیکهای و تجربیات حاصل از آن در بخش‌های دیگر بکار گرفته شد.این رشته در کشورهای پیشرفته تا سطح دکترا و در شاخه‌های گوناگون توسعه یافته‌است.

سیر تکامل

اتومبیل را شخص بخصوصی اختراع نکرد بلکه این وسیله بتدریج تکامل یافت و به شکل امروزی در آمد.اتومبیل‌های اولیه شبیه درشکه بود و با نیروی بخار به حرکت در می‌آمد. آغاز زندگی و پیدایش خودروهای موتوری به سال ۱۷۶۹ میلادی باز می‌گردد، هنگامی که مهندس نظامی فرانسوی، نیکولاس ژوزف کاگنوت، یک سه چرخه بخار را برای کشیدن و حمل و نقل قطعات توپ می‌سازد. پس از گذشت چند سال از آن تاریخ یک مدل بهتر ساخته می‌شود. در اثر برخورد آن با دیوار سبب رخ دادن نخستین پیش آمد رانندگی در تاریخ خودروهای جاده‌ای می‌گردد. در پی آن در سال ۱۷۸۴ میلادی یک خودرو با موتور بخار توسط مهندس اسکاتلندی جیمز وات ساخته می‌شود، که از کارایی چندانی برخوردار نبود. در سال ۱۸۰۲ میلادی ریچارد ترویتیک انگلیسی یک واگن بخار را به وجود آورد که فاصلهٔ میان کورنوال و لندن را می‌پیماید. یک شب به سبب فراموشی ترویتیک در خاموش کردن آتش دیگ بخار، واگن طعمه آتش سوزی شده و از بین می‌رود. بازار کالسکه‌ها و واگن‌های بخار در انگلیس تا سال ۱۸۶۵ میلادی رونق داشت تا اینکه سرانجام رقابت با راه آهن و نیز تصویب قوانین صریح علیه سرعت به عمر این دسته از خودروها پایان میدهد. نخستین سواری‌های عملی که موتور بنزینی توان آنها را فراهم می‌ساخت، در سال ۱۸۸۶ میلادی ایجاد شده و سازندگان عمده آن کارل بنز و گوتلیب دایملر می‌باشند که جدا گانه کارمی‌کردند

ادامه نوشته